Fiona Yauw

Amsterdam en omgeving
_{www.fionayauw.nl/uitvaartbegeleiding}  

Ik doe dit werk om dichtbij mensen te zijn. Om te kunnen helpen, rust te brengen en ook te zorgen voor luchtigheid. Ik vind het belangrijk om ruimte te maken voor wat belangrijk is. Bij een overlijden, lijkt het of de wereld stil staat, wordt de ruis van alledag verstild en vullen de dagen zich met een nieuwe werkelijkheid. Om te mogen werken met mensen in de eerlijkheid van dat moment geeft onbeschrijfelijk veel verbinding en verrijking.

Ook passen mijn kwaliteiten goed bij dit werk. Met aandacht kunnen luisteren, creatief zijn en een open blik en open hart hebben. Verder ben ik pragmatisch, kan goed improviseren, ben organisatorisch sterk en blijf ook onder druk rustig. Oh ja, nog een ding. De humor die komt kijken bij een afscheid, vaak op onverwachte momenten, daar ga ik ook goed op.

Wat is jouw favoriete doehetzelf uitvaarttip?

De wade. Een fijne deken, mooi laken of doe eens gek, een gordijn uit iemands huis. Alle stof is geschikt voor een wade, zolang je hier maar een groot genoeg geheel van kunt maken om iemand mee te omhullen. Een zacht omhulsel van stoffen uit iemands leven. Duurzaam, bijna kosteloos en bovenal persoonlijk. Ik vind het ook een mooi idee dat iemand geborgen wordt vastgehouden, omhelsd door de stof.

Als jij privé in de situatie zou staan dat je 2.500 euro te besteden hebt voor een uitvaart, hoe zou je dit dan zelf vormgeven?

Eerlijk? Luxe leidt alleen maar af bij een afscheid. Er is vooral aandacht nodig. Bij een uitvaart met een klein budget is een stille crematie of begraving in een algemeen graf een goede keuze.

Ik zou proberen de opbaring en de ceremonie thuis te houden en vragen wie er een busje heeft voor het vervoer. Kennen we iemand die een kist kan timmeren of een baar? We vragen een paar mensen koeken te bakken. Vrienden zorgen voor kannen koffie en thee, en iedereen neemt een eigen beker mee! Weer anderen zorgen voor kaarsen en groen & bloem uit de natuur.

We vertellen verhalen, rusten in ritueel, luisteren naar de stilte en laten de muziek ons omarmen. We kijken hoe het kaarslicht danst, houden elkaar vast en deinen op het ritme van de rouw.

Wat is je ultieme troostvoer?

Een groot stuk zelfgemaakte brownie, van eergisteren.

Wat is jouw favoriete filmscene die met een uitvaart te maken heeft? 

Het toedekken van de dierbare in de Japanse film ‘Departures’. De scene is verspreid over de film en laat zien hoe er ook humor mag zijn, hoe liefdevol en respectvol een laatste verzorging kan zijn en hoe helend het is voor nabestaanden om daarbij aanwezig te zijn.

Met welke dromen loop je rond?

Met groene dromen en sociale dromen. Als groene droom heb ik veraarden als mogelijkheid in Nederland. Om na je dood te transformeren naar aarde en weer terug te mogen keren in de natuur en bij te dragen aan nieuw leven. Bij de kringloop te mogen horen, dat iedereen dat mag. Dat die aarde mag zorgen voor planten die bomen worden, en er een bos of een andere vorm van herinneringsnatuur is waar je doorheen kan struinen en mijmeren bij het geritsel van bladeren.

Als sociale droom zie ik het afscheid midden in de maatschappij, voor iedereen, door iedereen. Een dag waarop het weer de standaard is dat de gemeenschap om iemand heen een uitvaart verzorgt. Dat afscheid nemen kan en mag op openbare plekken zoals in een park, op een open veld, op het strand.

En dat er een nationale rouwdag komt in Nederland waarmee de behoefte aan (gezamenlijk) herdenken wordt erkend, los van religie. Op de nationale rouwdag is iedereen vrij, en is er ruimte voor ritueel, stilte, muziek, herinneringen delen, dankbaarheid voor wat er was en het vieren van levens. Een feestje om de doden te eren zoals de Día de los Muertos in Latijns Amerika, maar dan in een vorm die past in Nederland…met koffie, cake en slingers?

Contact

Fiona Yauw, gevestigd in Amsterdam | 06 42613896
[email protected] 
www.fionayauw.nl/uitvaartbegeleiding